kwiecień 21st, 2010 by Edit

Jakiś czas temu, usłyszałam od mojej dawnej przyjaciółki ze szkolnej ławki - Agi, przejmującą historię Zuzi i jej rodziny. Mama Zuzi niestety w bardzo młodym wieku po szybkiej i podstępnej chorobie musiała odejść z życia swojej córki… Zuzia skrzętnie przechowywała różne pamiątki po mamusi, np. ręcznie dziergane przez mamę kwiatki, koronki, bilety do kina itd. Agnieszka zleciła mi więc wykonanie albumu, pamiątki po mamie, w którym Zuzia mogłaby samodzielnie powklejać zdjęcia z mamą oraz inne cenne skarby z nią związane.
Przyznam, że długo albumik czekał na swoje powstanie, chyba powoli dojrzewał w mojej głowie. W końcu powstał, choć z wielką obawą czy aby sprostam oczekiwaniom małej Zuzi. Od razu wiedziałam jakie wybiorę do niego papiery. Inne dodatki jak stemple i guziki też pochodzą ze sklepu ILS.
Jedyną dodatkową wytyczną miała być mięciutka okładka ze zdjęciem mamy i taty, gdyż Zuzia chciałaby mieć albumik zawsze przy sobie, także pod poduszką … jak powiedziała.
Wiem, że albumik już prawie zapełniony jest przez Zuzię, mam nadzieję… zresztą wiecie jaką mam nadzieję…

Zmasakruję Was całkowicie i dorzucę jeszcze niektóre szczegóły. Jak można zauważyć albumik troszkę powstawał pod wpływem fenomenalnego albumiku Anny Marii-który skradł mi serce, niektóre szczegóły są nim inspirowane np. świetny pomysł na zamykana kopertkę, która została odpowiednio usztywniona aby można było w niej przechowywać dodatkowe cenne skarby.

kwiecień 12th, 2010 by Edit

Bez tej miłości można żyć,

mieć serce suche jak orzeszek,

malutki los naparstkiem pic

z dala od zgryzot i pocieszeń,

na własną miarę znać nadzieje,

w mroku kryjowke sobie uwic,

o blasku próchna mówić ,,dnieje”,

o blasku słońca nic nie mówić.

Jakiej miłości brakło im,

ze są jak okno wypalone,

rozbite szkło, rozwiany dym,

jak drzewo z naglą powalone,

które na płytko wrosło w ziemie,

któremu wyrwał wiatr korzenie

i jeszcze zyje cząstkę czasu,

ale juz traci swe zielenie

i juz nie szumi w chorze lasu?

Ziemio ojczysta, ziemio jasna,

nie będę powalonym drzewem.

Codziennie mocniej w ciebie wrastam

radością, smutkiem, duma, gniewem.

Nie będę jak zerwana nic,

Odrzucam pusto brzmiące słowa.

Mozna nie kochać cie - i zyc,

ale nie można owocować.

Ta dawność jej w głębokich warstwach… Czasem pośrodku drogi stanę:

może nieznanych pieśni garstka

w skrzyni żelazem nabijanej,

a może dzban, a może luk

jeszcze sie w łonie ziemi grzeje,

może pradawny domu próg

ten, którym wkroczyliśmy w dzieje?

Stad ide myślą w przyszli wieki, wyobrażenia nowe składam.

Kamien lezacy na dnie rzeki

ogladam i ksztalt jego badam.

Z kamienia tego rzezbiarz przyszly wyrzezbi glowe rowiesnika.

Ten kamien lezy w nurcie Wisly,

a w nim potomna twarz ukryta.

By na tej twarzy spokoj byl

i dobroć, i rozumny uśmiech,

naród mój nie żałuje sil,

walczy i tworzy, i nie uśnie. Pierścienie świetlnych lat nad nami, ziemia ojczysta pod stopami.

Nie bede ptakiem wypłoszonym

ani jak puste gniazdo po nim.

Wisława Szymborska 1954

kwiecień 6th, 2010 by Edit

Nie było czasu na wpis przed świąteczny więc jest po świąteczny:). I dobrze bo moje hiacynty postanowiły rozkwitnąć dopiero na same święta. Mam nadzieję, że święta minęły wam ciepło i rodzinnie tak jak nam:).

A w między czasie powstać musiał albumik na zdjęcia. Udało się połączyć dwa różne powody: potrzebę serca, aby w końcu wykorzystać lutowy kit ILS-u z potrzebą powiedzmy bardziej konieczną.

Albumik jak widać od razu inspirowany cudnymi notesami Enczy:)

kwiecień 1st, 2010 by Edit

Tak, moje zamotanie trwa od jakiegoś czasu, bardzo dużo rzeczy się dzieje i nie starcza czasu na scrapową terapię. Ostatnio wszystko co robię, powstaje z pewnego rodzaju przymusu, wrrr oj nie lubię, nie lubię takiego stanu … ale pocieszam się, że niedługo się ten zabójczy pęd skończy i da się poczuć lekkość  ciała ( no może niekoniecznie:*) i umysłu dzięki wiośnie…

A u mnie wiosna w barwach Marie Antoinette, pastelowe święta, delikatne błękity i zielenie, kto by pomyślał ze ja zagorzała przeciwniczka wszelkich odcieni blue od prawie 2 lat nie umiem się od niego uwolnić  a zaczęło się od kupienia pewnej nietypowej sukienki , w nietypowym dla mnie kolorze:)

I mój pierwszy składaczek :

acha i zawieruszyła się jeszcze gdzieś karteczka z marcowego Kitu ILS-u: